EL ME LUNARIO

 

Come ‘n scrabocio sul muro

che se vèrze come ‘n sipario

segno col blù più scuro

i giorni bèi del mé lunario.

 

De rosso ‘n çercolo tondo

ghé méto al col d’ì giorni neri

da désméntegàr fin in fondo

e no avérghe più pensieri.

 

Ogni pagina l’è come ‘na foja

da destacàr co ‘n’ po’ de pudòr

ma la casca come ‘na oja

 

e la té lassa col baticor:

‘na lusinga ancora t’imbroja

… ma l’è quasi sempre n’antro dolor.